หลังสงครามโลกครั้งที่สองจบลง โลกตะวันตกเข้าสู่ยุคเศรษฐกิจเฟื่องฟู ชนชั้นกลางขยายตัว บ้านชานเมืองผุดขึ้นนับล้านหลัง และทุกหลังต้องการเฟอร์นิเจอร์ราคาจับต้องได้ นักออกแบบยุคนี้จึงหยิบเทคโนโลยีจากโรงงานผลิตอาวุธ ทั้งไม้อัดดัดโค้ง ไฟเบอร์กลาส และอะลูมิเนียม มาผลิตเฟอร์นิเจอร์จำนวนมากที่ทั้งสวย เบา และถูกลงกว่าเดิมหลายเท่า ภายใต้ความเชื่อว่า "ดีไซน์ที่ดีต้องเข้าถึงคนทุกคน" เส้นสายจึงเรียบสะอาด ขาเฟอร์นิเจอร์เรียวลอยตัวเปิดพื้นให้ห้องดูโปร่ง ผนังกระจกเต็มบานลบเส้นแบ่งระหว่างบ้านกับสวน ส่วนสีอบอุ่นอย่างส้มอิฐ เหลืองมัสตาร์ด และเขียวมะกอกก็กลายเป็นลายเซ็นประจำยุค จนถึงวันนี้ Mid-Century Modern ยังเป็นสไตล์ที่คนทั่วโลกตามหามากที่สุดสไตล์หนึ่ง เพราะมันพิสูจน์มาแล้วกว่าเจ็ดสิบปีว่าความเรียบง่ายไม่มีวันตกยุค

ไทยรับโมเดิร์นนิสม์เต็มตัวช่วงหลังสงครามเช่นกัน อาคารราชการ มหาวิทยาลัย และโรงภาพยนตร์ยุค พ.ศ. 2490–2510 จำนวนมากใช้เส้นสายเรียบ กันสาดคอนกรีตบางเฉียบ และบล็อกช่องลมที่กลายเป็นเอกลักษณ์เมืองร้อน ตัวอย่างที่คนไทยคุ้นตาที่สุดคือโรงภาพยนตร์สกาลาที่สยามสแควร์ ส่วนบ้านไม้สองชั้นยุคคุณปู่ที่มีเหล็กดัดลายเรขาคณิต พื้นหินขัด และช่องลมเหนือประตู ก็คือมิดเซนจูรีฉบับไทยแท้ที่หลายคนมองข้ามไปอย่างน่าเสียดาย